Share on Facebook
Category Archives: press
Κλικ στη φωτογραφία με αφομοιωμένη μοντέρνα αισθητική
• Πως ξεκινήσατε την καριέρα σας;
Η σχέση ξεκίνησε ουσιαστικά από τον μεγαλύτερο αδερφό μου ο οποίος είναι επίσης
φωτογράφος, οπότε κατέληξα να σπουδάσω φωτογραφία στο εξωτερικό. Γύρισα στην
Ελλάδα το 1996. Από τότε έχω κάνει αρκετά είδη φωτογραφίας μέχρι να καταλήξω εδώ.
Γενικά προτιμώ την επαφή με τον κόσμο και μία σχετική ελευθερία στο δημιουργικό
κομμάτι σε αντίθεση με την διαφημιστική φωτογραφία που είναι τα πράγματα δεδομένα και
καλείσαι να εκτελέσεις ή και να αντιγράψεις πολλές φορές πράγματα που έχουν γίνει στο
εξωτερικό και μάλιστα να περιοριστείς σε πολύ χαμηλό budget.
• Με ποια είδη ασχοληθήκατε δηλαδή;
Έχω συνεργαστεί με μεγάλες διαφημιστικές εταιρίες όπως Thomson αλλά και περιοδικά
όπως το Ευ Ζην, Αθηνόραμα, Status όπου έκανα πορτραίτα αλλά και φαγητά. Όπως
καταλαβαίνετε ένας φωτογράφος στην Ελλάδα για να ζήσει πρέπει να κάνει πολλά
πράγματα. Έχω κάνει φωτογραφίες φαγητών, εσωτερικούς χώρους, αλλά αυτό που μου
άρεσε περισσότερο είναι τα πορτρέτα, κάτι που στην Ελλάδα είναι ένα δύσκολο είδος για
να ζεις από αυτό. Απαιτείται να είσαι καλός στις δημόσιες σχέσεις στον αντίστοιχο χώρο,
δηλαδή να είσαι αρεστός από τους σωστούς ανθρώπους μέσα στα περιοδικά αλλά και να
μπορείς να ελίσσεσαι ανάλογα με το που βρίσκεσαι. Εγώ δεν ήμουν πολύ καλός σε αυτό.
Έτσι αποφάσισα να ασχοληθώ με το γάμο, γιατί βρίσκω την επαφή με τους ανθρώπους πιο
ενδιαφέρουσα και άμεση.
• Δηλαδή αυτό που σας ώθησε μακριά από τη διαφημιστική και προς την φωτογραφία
γάμου είναι ότι δεν υπήρχε δημιουργική ελευθερία και τα λεγόμενα “κυκλώματα”;
Αρχικά νόμιζα πως με την διαφημιστική φωτογραφία θα ήμουν ευτυχισμένος. Φανταστείτε
ένα παιδί που έχει σπουδάσει φωτογραφία και έχει επενδύσει για τις σπουδές του: δεν
φαντάζεται ότι θα καταλήξει να φωτογραφίζει γάμους και βαφτίσεις.
• Το ευρωπαϊκό ύφος είναι δυνατόν να προσαρμοστεί
στην ελληνική πραγματικότητα;
Βέβαια. Εγώ ξεκίνησα φωτογραφία γάμου θέλοντας να
κάνω κάτι διαφορετικό. Γράφτηκα στην ένωση Wedding
Photojournalist Association (WPJA) από το οποίο έχω
πάρει και ένα παγκόσμιο βραβείο. Βλέποντας φωτογραφίες
πολλών καλών φωτογράφων του εξωτερικού θεώρησα ότι
για μένα θα υπήρχε εφαρμογή και θα μπορούσα να στραφώ
σε αυτό το ρεπορταζιακό στυλ. Και είναι αποδεκτό από τον
περισσότερο νέο κόσμο, το ζητάνε. Αποτελεί μια προσέγγιση
που δεν ταιριάζιε ίσως στους περισσότερους γονείς αλλά
ούτως ή άλλος εγώ δεν κάνω φωτογραφίες για τους γονείς ή
για τους μεγαλύτερους ανθρώπους. Φωτογραφίζω γι αυτούς
που εκτιμούν το συγκεκριμένο στυλ.
